VARKENS HOUDEN IN DUITSLAND

Dit heeft hij ook bij de vierentwintig jarige Haico Janssen gedaan. Haico huurt een vleesvarkensstal met 800 plaatsen in het plaatsje Uedem bij Goch. Hiernaast werkt hij full time op een zeugenbedrijf. “Dit is gemakkelijk te combineren doordat ik een all-in-all-out systeem hanteer,” vertelt Haico. “Als er jonge biggen in de stal liggen kom ik er twee keer per dag. Wanneer ze ouder worden alleen ’s ochtends.”

Duitse slachterij wil zwaardere varkens

De biggen (pietrain x topigs 20) komen van een Nederlandse fokker. Haico levert zijn varkens meestal aan een Duitse slachterij, maar is hier niet aan gebonden. “In Duitsland hebben ze de varkens graag iets zwaarder dan in Nederland. En een nadeeltje van het all-in-all-out systeem wat ik hanteer is dat ik alle varkens afgeleverd moet hebben, voordat ik nieuwe biggen op kan leggen. Ik wil de laatste dus niet te lang laten liggen. Dan kan het soms gunstiger zijn om het ondereind in Nederland te laten slachten.”

Volledig rooster is nog steeds toegestaan

De vleesvarkens liggen bij Haico met 25 dieren in een hok. “In Nederland zie je meestal kleinere groepen, maar dit werkt prima. En het scheelt in bouwkosten. De varkens liggen op volledig rooster. Dat mag hier nog. Ze liggen schoon en het is makkelijk met reinigen.” Volledig rooster wordt in Duitsland niet gezien als dieronvriendelijk. Een nieuwe eis van de controlerende instantie QS is dat de spleetbreedte maximaal 18 millimeter mag zijn. QS is vergelijkbaar met IKB in Nederland. De manier van controleren is echter wel anders. Duitse varkenshouders hebben een aantal criteria waar ze aan moeten voldoen, zoals een gedegen voerinstallatie en verrijkingsmateriaal. Hiernaast moeten ze een bepaald aantal punten scoren op verschillende onderdelen. Wanneer bijvoorbeeld het aantal drinkpunten in een hok onvoldoende is, scoren ze op dit onderdeel geen punten, maar dat kan gecompenseerd worden met een ander onderdeel. Bij een score boven de 90 punten wordt er drie jaar achtereenvolgens niet gecontroleerd. Bij een lage score juist vaker.

Voldoende mogelijkheden voor mestafzet

Mestafzet is geen probleem in Duitsland. De meeste agrarische bedrijven zijn gemengde bedrijven met een groot gedeelte akkerbouw, waardoor er voldoende grond is. Zo ook bij de eigenaar van de stal van Haico. “De verhuurder zorgt voor de mestafzet. Ik hoef daar niets aan te doen. Meestal zie je dat de huurder alleen het vervoer betaalt. De kosten liggen vaak tussen de drie en zes euro per kuub. Er is zoveel grond in Duitsland dat ‘vol rijden’ van een perceel niet eens van toepassing is. Wel worden regelmatig stikstof monsters uit de grond genomen om te controleren of het gehalte aan stikstof onder een bepaald niveau blijft.”

Kadavers betalen per dier

Duitse varkenshouders betalen per kadaver wat wordt opgehaald. Voor biggen wordt een bedrag van twintig cent gefactureerd en voor vleesvarkens één euro en tien cent.

De knelpunten

Vele voordelen dus. Maar toch valt het niet mee om in Duitsland een bedrijf te starten. Hoe komt dat dan? Ten eerste komen er in het gebied aan de Nederlandse grens zelden grote bedrijven te huur. Duitsland kent veelal gemengde bedrijven met een kleine varkenshouderijtak. Wat we in Nederland een gemiddeld bedrijf noemen is in West Duitsland al een megabedrijf. Hiernaast valt het ook niet mee om een vergunning te krijgen voor nieuwbouw. Dit is in Oost Duitsland een stuk gemakkelijker, maar dan moet je een stuk verder van huis. Ook de taal en de verschillen in wet en regelgeving houdt Nederlandse ondernemers soms tegen om over de grens te kijken. Ondanks dit heeft Haico een paar jaar geleden de stap gemaakt. Mede dankzij de begeleiding van Mark heeft hij het nu prima voor elkaar en heeft zelfs de intentie om te groeien. “Ik wil zo lang mogelijk full time blijven werken en daarnaast langzaam uitbreiden in het aantal stallen. Het is moeilijk om een goede stal te vinden. Daarvoor heb je toch bepaalde contacten nodig. Ik ben blij dat Mark mij hierin kan helpen.”